maandag 10 oktober 2016

Gewoon mooi is genoeg


Kort geleden zat ik wat oude quiltbladen door te lezen. Ik stuitte op een artikel waarin een zeer bekend quiltster iets zei in de trant van: Gewoon mooi is te makkelijk. Iedereen kan weleens iets moois maken.
Waarom eigenlijk schoot het door mijn hoofd. Waarom is gewoon mooi niet genoeg?

Kunst met een boodschap. Het is belangrijk, noodzakelijk, maar het maakt kunst zonder boodschap niet minder waardevol. Als tegenwicht voor alle negativiteit dichtbij en ver weg. Gewoon omdat het kan en mag. Als verademing.

Wanneer ik aan een werkstuk begin, geef ik mezelf meestal een kleine opdracht. Een nieuw harmonieus geheel vormen van oude blokken die ik nog had liggen of mezelf een beperking opleggen qua kleuren. Een nieuwe techniek uitproberen kan ook zo'n opdracht zijn.

Wat het ook is, het geeft het werkstuk voor de maker ervan betekenis. Ook zonder grote boodschap. Het experimenteren, perfectioneren, het spelen met het materiaal, het helemaal opgaan in het creeren van het werkstuk, het pure plezier wat je aan al die dingen beleeft maakt "kunst" al heel betekenisvol.

En wat is kunst eigenlijk. Wat de een mooi vindt, vindt de ander lelijk en omgekeerd. Zoveel mensen, zoveel smaken. Kunst krijgt betekenis door ons mensen. Wie we zijn als persoon. Wat we hebben meegemaakt, op welk punt we staan in ons leven, onze persoonlijke smaak en interesse. Al die factoren bepalen wat ons raakt en wat niet, wat een bepaald kunstvoorwerp voor ons betekend. Of die kunst nu een diepe achterliggende gedachte gemaakt is of niet.

Een oefening in beperking van kleur.

Hergebruik van oude blokken tot een harmonieus nieuw geheel.