dinsdag 6 december 2016

Het vogelgriep virus en quilten

Vorig jaar kocht ik drie kippen. Mooie australorp kippen, een zwarte, grijze en een witte. Het idee was om ze overdag lekker te laten rond lopen in een afgezet stuk tuin van zo'n tien bij vijftien meter. En dus geschiedde. Tot ik een half jaar later de grijze kip vond, de veren uitgetrokken en in haar linkerzij een groot gapend gat. Ze leefde nog maar was niet meer te redden. Ik dacht toen dat het een steenmarter was geweest en dus deed ik de overgebleven kippen later naar buiten en in de middag eerder naar binnen. Dat ging een half jaar goed. Inmiddels had ik drie kippen er bij gekocht en het was bijna zover dat alle dames bij elkaar konden.

Toen vond ik de witte australorp. Zij was al dood en was er op dezelfde manier aan toe. Veren uitgetrokken en in haar geval haar rechterzij weggegeten. Uit het gedrag van de andere kippen concludeerde ik dat het een roofvogel moest zijn geweest en dat werd bevestigd door mensen uit de buurt die hetzelfde hadden meegemaakt.

Gelukkig hadden we net een grote overdekte ren gemaakt want de hele dag buiten lopen kon niet meer. Dus trok ik iedere middag de tuin in om mijn vogels toch nog wat vrijheid te kunnen geven. Iedereen blij, de kippen met hun scharreltijd en ik met mijn steeds netter wordende tuin. Je moet jezelf tenslotte wel anderhalf uur bezig houden.

En toen kwam het vogelgriep virus. Inmiddels was de zwarte australorp overleden aan de pokken dus ik heb er nu dus nog drie. Je kan je voorstellen dat ik op deze zeer zuinig ben. Naar buiten gaan ze dus niet nu. Dat zou zeer onverstandig wezen. Alle tegenslag ten spijt heb ik nu wel meer tijd 's middags om te besteden aan patchwork en quilten. Dus ben ik weer begonnen aan de grote quilt voor ons bed en ben ik ook begonnen aan een klein paperpiece project. Wie had ooit gedacht dat ik ooit nog zou gaan paperpiecen! Over dit project meer in de volgende blog.

donderdag 27 oktober 2016

Even er tussenuit

Vorige week zijn mijn man en ik er even vijf dagen tussenuit geweest. Op vakantie gaan is in ons huishouden niet zo eenvoudig. Twee honden en sinds een jaar ook drie kippen plus nog een vogeltje binnenshuis. Maar mijn dochter, die inmiddels 21 jaar is, had herfstvakantie en vond het niet erg om het huis voor zichzelf te hebben en de zorg voor de dieren op zich te nemen. Bovendien kwam mijn zoon ook nog even voor een lang weekend naar huis om te helpen. Hij studeert sinds september in Leiden en woont daar ook.
Dat was dus goed geregeld en dus togen we naar Zuid-Frankrijk waar mijn moeder al zo'n goede 23 jaar woont. We stopten even tussendoor in Lyon waar we overnachtten in een prachtig luxe hotel, een verrassing van mijn man.
De hal van het hotel, een voormalig klooster


De volgende dag hebben we nog even de basiliek in Lyon bekeken waar tot onze verbazing onder de basiliek nog een volledig ingerichte kerk zat voor allerdaags gebruik zeg maar.
De basiliek van Lyon



Bij mijn moeder was het prachtig weer. 's Ochtends wel fris en ook 's avonds koelde het af, maar in de middag was  het goed vertoeven in de zon en zo'n 18 tot 20 graden. Heel aangenaam.

Ook creatief gezien ben ik er tussenuit geweest. Even geen quilten en stofjes, maar in plaats daarvan heb ik de afgelopen weken regelmatig getekend. Ik denk dat het gemakkelijk meer dan 25 jaar geleden is dat ik voor het laatst getekend heb. Ik vroeg me af of het uberhaupt nog wel kon en dus kocht ik een boekje met lege blaadjes en een doosje met potloden en ben ik begonnen.
Nu zal je misschien denken: wat heeft tekenen nu met quilten te maken. In het geval van de wereld van art quilts best heel veel. Nu maak ik eigenlijk altijd abstracte art quilts, maar tekenen oefent je oog wel, zeker als je dingen natekent zoals ik nu doe. En misschien zal ik in de toekomst wel wat tekeningen integreren in mijn quilts zoals veel andere mensen doen, je weet maar nooit. Bovendien is het wel leuk om naast het abstracte ook het figuratieve te oefenen. Vooral het portret tekenen heeft me gegrepen. De extra uitdaging om de foto in ieder geval redelijk gelijkend te krijgen bevalt me wel.

Mijn zoon was het eerste "slachtoffer"

Daarna was mijn dochter aan de beurt

Ook allerdaagse voorwerpen worden nagetekend
Ik ga zeker door met tekenen. Inmiddels moet ik toch ook eens door met mijn quilt. Een schetsboek is sneller gepakt, maar ergens moet ik toch ook de tijd vinden om weer eens achter de naaimachine te kruipen al is dat wat lastiger.

maandag 10 oktober 2016

Gewoon mooi is genoeg


Kort geleden zat ik wat oude quiltbladen door te lezen. Ik stuitte op een artikel waarin een zeer bekend quiltster iets zei in de trant van: Gewoon mooi is te makkelijk. Iedereen kan weleens iets moois maken.
Waarom eigenlijk schoot het door mijn hoofd. Waarom is gewoon mooi niet genoeg?

Kunst met een boodschap. Het is belangrijk, noodzakelijk, maar het maakt kunst zonder boodschap niet minder waardevol. Als tegenwicht voor alle negativiteit dichtbij en ver weg. Gewoon omdat het kan en mag. Als verademing.

Wanneer ik aan een werkstuk begin, geef ik mezelf meestal een kleine opdracht. Een nieuw harmonieus geheel vormen van oude blokken die ik nog had liggen of mezelf een beperking opleggen qua kleuren. Een nieuwe techniek uitproberen kan ook zo'n opdracht zijn.

Wat het ook is, het geeft het werkstuk voor de maker ervan betekenis. Ook zonder grote boodschap. Het experimenteren, perfectioneren, het spelen met het materiaal, het helemaal opgaan in het creeren van het werkstuk, het pure plezier wat je aan al die dingen beleeft maakt "kunst" al heel betekenisvol.

En wat is kunst eigenlijk. Wat de een mooi vindt, vindt de ander lelijk en omgekeerd. Zoveel mensen, zoveel smaken. Kunst krijgt betekenis door ons mensen. Wie we zijn als persoon. Wat we hebben meegemaakt, op welk punt we staan in ons leven, onze persoonlijke smaak en interesse. Al die factoren bepalen wat ons raakt en wat niet, wat een bepaald kunstvoorwerp voor ons betekend. Of die kunst nu een diepe achterliggende gedachte gemaakt is of niet.

Een oefening in beperking van kleur.

Hergebruik van oude blokken tot een harmonieus nieuw geheel.



vrijdag 23 september 2016

Crazy quilten


Al snel nadat ik in de jaren negentig geinteresseerd raakte in quilten kreeg ik een boek kado met patchwork technieken. De pagina's met de uitleg over het snijden van vierkantjes en driehoekjes bladerde ik snel door en mijn oog viel al snel op een pagina met de uitleg over de crazy quilt techniek. Ik was gelijk verkocht. Dit moet ik proberen dacht ik gelijk, dit lijkt me pas leuk. En zo geschiedde.

De jaren daarna heb ik uitsluitend gewerkt met die techniek. Een katoenen ondergrond en dan stukjes stof rondom ,een meestal vijfhoekig, midden naaien. Inmiddels weet ik dat er ook andere crazy patchwork technieken zijn, maar die stonden niet in het boek dus daar wist ik niets van.

Ik maakte gelijk een twee persoons deken. Die neiging heb ik wel meer. Niet eerst een kussen of een babydeken om de techniek uit te proberen. Welnee, gelijk iets groots.

Ik had het geweldig naar mijn zin. Totdat ik alle vierkanten geappliqeerd had en de boel aan elkaar moest. Ik wist toen nog niet dat het heel normaal is alles bij te snijden op het juiste formaat en al helemaal niet hoe je dat het makkelijkst kon doen. Als ik dat wel had geweten had dat een hoop frustratie gescheeld.

De deken is afgekomen en ligt al jaren op ons bed. Helaas wordt de zwarte stof in de quilt nu lelijk dus is het tijd voor wat nieuws. En ben ik nu bezig met een nieuwe quilt. Ook in de door mij zo geliefde techniek, maar toch heel anders dan die eerste grote deken.




Op de foto is de buitenste rand van de quilt te zien. 



En op deze laatste foto het middenstuk. Toen ik deze foto nam zaten de blokken nog niet aan elkaar.

woensdag 21 september 2016

Hallo allemaal. Welkom op mijn nieuwe blog Ida's textile art. Ik ben al jaren bezig met textiel. Ik heb in een grijs verleden een opleiding gevolgd in de mode en daarna altijd in de weer geweest met stofjes. Voornamelijk in de crazy quilt techniek en de laatste paar jaar ook steeds meer in andere technieken bezig geweest.
Graag nodig ik je uit om mijn textiel avonturen te volgen.